https://youtu.be/BNZrBZHuuJQ
Kolejna stała rubryka w naszym czasopiśmie „Raven. Psychologia głębi i kultura” to wprowadzenie w „Czerwoną Księgę” Carla Gustava Junga. Tomasz J. Jasiński opowiada nam tym razem o wyprawie w poszukiwaniu duszy, którą ilustruje ona dla Junga. Czekając na polskie wydanie „Czerwonej Księgi” zapraszamy też Państwa na nasze wykłady w Warszawie oparte na naszej serii artykułów.
W jakim znaczeniu pojawia się więc w Czerwonej Księdze dusza? W jakim znaczeniu istnieje w naszej kulturze? Czego tak naprawdę szuka Jung? Co tak naprawdę zostało utracone? Czego się szuka i co chce się odzyskać? Słowo „dusza” staje się słowem-wytrychem. W naszej kulturze mogłoby umożliwić nam dekonstrukcję różnego rodzaju granic. Powstaje jednak pytanie, czy pojęcie duszy jest jeszcze słowem dekonstruującym granice, czy też sama dusza padła ofiarą dekonstrukcji w obliczu meandrów rozwojowych kultury? (…)
Jung nie konstruuje dla nas „mapy duszy”, ani też nie tworzy jakiegoś „planu rozwoju wewnętrznego i samorealizacji”, jak chcieliby jego liczni interpretatorzy. W kolejnych fragmentach tej części Czerwonej Księgi widzimy, jak to, co rozumiał, pisząc później o tak zwanym procesie indywiduacji, oznacza tak naprawdę nawiązywanie i pielęgnowanie relacji z własnym życiem wewnętrznym, z własną duszą, która staje się przewodnikiem. Odnajdywanie duszy i podążanie za nią jest więc,zgodnie z doświadczeniem Junga, jedyną drogą realizacji swojego potencjału i odnajdywania znaczenia własnego bycia w świecie. W kolejnym fragmencie rozdziału powiada:
„Nie daję wam tu żadnych nauk ani żadnych instrukcji. Na jakiej podstawie miałbym budować śmiałość uczenia was? Daję wam jedynie wiedzę o tym, jak przebiegała droga tego czy tamtego człowieka, ale nie wasza własna. Moja droga nie jest waszą drogą, stąd też nie mogę was uczyć. Droga jest wewnątrz nas, ale nie kryje się w Bogach, ani w naukach, ani też w prawach. Wewnątrz nas jest droga, prawda i życie.
Biada więc tym, którzy żyją, kierując się przykładami! Życie nie jest z nimi. Jeżeli żyjecie według przykładu, żyjecie życiem tego przykładu, i któż wtedy żył będzie waszym życiem, jeżeli nie żyjecie nim wy sami? Tak więc żyjcie tym, co własne.
Drogowskazy upadły, a przed nami nieoznakowane ścieżki. Nie rzucajcie się zachłannie, aby karmić się owocami obcych lądów. Czy nie wiecie, że wy sami jesteście płodnymi akrami rodzącymi wszystko to, co wam potrzebne?
Ale któż dzisiaj o tym wie? Kto zna drogę do wiecznie płodnych krain duszy? Poszukujecie drogi przez jej zwyczajne przejawy, czytacie księgi i słuchacie wszystkich opinii, jakie tylko możecie usłyszeć. Cóż z tego przychodzi dobrego?
Istnieje jedynie jedna droga i jest nią twoja droga. Poszukujesz ścieżki? Przestrzegam cię przed tym. Dla ciebie ta ścieżka może być przecież złą drogą. Dlatego niech każdy idzie własną drogą.”
(Jung, 2009, s. 125)