Samorealizacja w praktyce

Albo: Indiańskie imiona

Jak realizować własne powołanie?
Przyjmując, że powołaniem świata, Planem, jest Miłość do Miłości, indywidualna samorealizacja wpisuje się w ten sens.

Źródła świadomości, czyli wydzielone aspekty Jedności, mogą odnaleźć drogę do Miłości do Miłości dzięki Wolności.

Przykładowo Gniew Boży, czyli aspekt realizujący się w niezliczonych postaciach jako siła destrukcyjna, odnajduje drogę do MdM poprzez stawanie się siłą ochronną przed postaciami destrukcyjnymi (których źródeł jest znacznie więcej). Taki wybór, dokonany w Wolności, jest w istocie  aktem Miłości, sublimacją przejawienia własnej esencji, od destrukcji do ochrony. Gdy doświadczenie wynikające z wyboru zostanie uzupełnione o świadomość znaczenia aktu woli oraz własnej roli w Planie, istota realizująca aspekt staje się gotowa do doświadczenia MdM. Oczywiście dopiero rezygnacja z posiadanej Wolności inicjuje reintegrację aspektu.

Aspekt Wrażliwość rozpoczyna indywiduację jako słabość, by stopniowo stawać się inspiracją dla innych aspektów, przyczynkiem do dostrzegania piękna Miłości przejawiającej się w świecie. Gdy Wrażliwość wybierze w Wolności  rezygnację ze słabości, droga do MdM staje się łatwa, a przeszkody to przeżywanie zła i potworności świata, które trzeba rozpoznać jako scenerię drogi innych świadomości (samorealizacji innych aspektów).

Aspekty wydzielają z siebie podaspekty tak długo, aż któremuś z nich udaje się zrealizować MdM, co rozpoczyna proces scalania aspektu.

Przykładowo aspekt Chwały może wydzielić z siebie Chwałę Ojca, który łatwiej może dotrzeć do MdM np. realizując się jako syn, doświadczający miłości fizycznego ojca, wynikającej z dumy z syna. Sublimacja tego doświadczenia oznacza odejście od najróżniejszych bombastycznych figur sennych na rzecz postaci pozwalających innym aspektom doświadczyć wspaniałości aspektu Ojca w Miłości.

Aspekt, w ramach samorealizacji, staje się przyczynkiem budzenia MdM u innych.

Oczywiście słowiańskie imiona,  jak Mirmił czy Wiesława, są śladami tej samej wiedzy o naturze świata.

Wnoszenie Miłości do świata

Jeśli sensem istnienia Stworzonego jest odkrycie Miłości do Miłości, to Stworzone w najgłębszej swej istocie, podmiotowym Śnieniu, pragnie "zasłużyć" na Miłość. To pragnienie wyryte jest w tęsknocie do Miłości, której obecność (Miłości) jest na tym poziomie oczywista, a która nie jest bezpośrednio dostępna.

Stworzone otrzymało światy odgrodzone od oczywistości obecności Miłości, światy wolności, ponieważ to w nich można doświadczyć cierpienia wszystkich miłości, które niezmiennie nie są Miłością i nie mogą zaspokoić najgłebszej z tęsknot. Tym sposobem Stworzone nieuchronnie powinno ostatecznie odkryć, że tylko Miłość daje dostęp do Miłości, Miłość odnaleziona w sobie, a nie poza, ale równocześnie skierowana poza, a nie w siebie.

Światy wolności zostały wyposażone w mechanizmy wytwarzania polaryzacj dla Miłości, tak aby możliwa była wolność.
Przykładowo chciwość została użyta do wyrywania śladów Miłości ze świata. Chciwość to w istocie pragnienie bezpieczeństwa, bycia kochanym.  Podobnie pragnienie władzy jest pragnieniem posiadania mocy do zmuszenia do zachowań tak jakby było się kochanym.
Tylko pycha, wiara, że inni powinni kochać pomimo, że samemu się nie kocha, jest prawdziwą polaryzacją dla Miłości.

Okazało się, że światy wolności rozciągnięte pomiędzy Miłością, a Pychą, wielkie eksploratorium, wytworzyły tak wielką różnorodność, że Stworzone gubi drogę do Miłości. Bogactwo form przesłania Miłość do tego stopnia, że stworzenia wybierają wolność zamiast poszukiwania Miłości, tłumiąc tęsknotę strumieniem doświadczania.

Konieczne jest rozstawianie drogowskazów :)

Homo sapiens - misja ratunkowa?

Po wielu wcieleniach ludzka dusza dociera do stanu gotowości powrotu do Boga. Jest to czas, gdy kolejne wcielenia mogą być związane z zabieraniem na "pokład" dodatkowego elementu - bytu nieorganicznego (dżina, anioła, który wybrał wolność zamiast Miłości). Daje to bytom nieorganicznym szansę ponownego doświadczenia Miłości i ponownego podjęcia decyzji.

Memento mori

Złudzenie nieśmiertelności, któremu wszyscy ulegamy, pozbawia najważniejszej z perspektyw - końca życia. Ta perspektywa przywraca sprawy do zdrowego porządku, pozwala obudzić się z większości snów. Zwrócić uwagę na wielkie pytania, które z perspektywy codzienności wydają się tak bardzo odległe.
Tylko czy cel wskazany przez Castanedę, przekształcenie w istotę niecielesną, wyrwanie się z Ciemnego obłoku świadomości warte jest osiągania?
Czy powrót do Źródła nie jest lepszym celem?

Przebudzenie do Miłości

Gdy odpowiadasz
Miłością na Miłość
Nie ma już miejsca na kult
Trwasz w komunii

Czasem upadki
Tworzą ciemną barierę
Lecz teraz
Tak łatwo ją pokonać

Podobno na drodze
Czeka ciemna dolina
Przemierzą ją Ci co nieść umieją
Światło w swoim sercu

Myśl kształtuje materię

Czy powstał gdzieś most, którego ktoś wcześniej nie zaprojektował? Na początku było słowo. Jeśli każda jaźń może wykreować własny świat to zamknie się w bańce kreacji, we własnym świecie snów, w świecie samotności. Z tego powodu powstała uzgodniona rzeczywistość , miejsce spotkania, gdzie obecni zgodzili się zrezygnować z omnipotencji.

Przyjaźń

Przyjaźń jest pragnieniem szczęścia drugiej osoby bez roszczenia sobie do niej praw.

Przyjaciele obdarowują się na wzajem inspiracją i radością.

Przyjaźń jest kluczowym składnikiem Miłości (a raczej: jest przejawieniem aspektu Miłości bez pragnienia zjednoczenia).

Źródło

Na początku, gdy nie było jeszcze niczego, co można wyrazić słowami, to co było zapragnęło kochać i być kochane. Kochające oddzieliło się od pragnącego miłości i tak powstała Miłość i Stworzone. Pragnące miłości rozpoczęło wędrówkę by odkryć, że jedynym pełnym sposobem doświadczenia Miłości jest Kochać.

O magii

Wielkiej trzeba pychy aby uznać,  że istoty ziemskie,  prawie zwierzęta - ludzie - mogą zniewolić potężne byty energetyczne. Mag, zaślepiony żądzą władzy i potęgi, wierzy, że potężniejsze od niego byty nie potrafią się obronić przed zniewoleniem. Wszystko to w sytuacji, gdy proceder ten powtarzany jest od tysiącleci. Jeśli spojrzeć na sprawę z perspektywy karmicznej,  przyczyny i skutku, wszystko staje się jasne. Za czyny tego, który oddał się w niewolę, odpowiada zniewalający. Wystarczy wytresować zniewalających do tego, że rytuały zniewolenia muszą być odpowienio występne, aby mieć w zasadzie gwarancję w jaki sposób nadużyją uzyskanej potęgi. Przyczyna i skutek. Ludzka dusza, boski aspekt, jest cenną zdobyczą. Zła karma oddziela ją od Miłości i czyni łatwym łupem dla bytu, który oddał się w niewolę. Śmierć w pysze powoduje, że dusza taka odrzuca uznanie Miłości jako największej z potęg i nie zdecyduje się na wezwanie jej pomocy. A wystarczy tak drobny gest pokory ...

Droga

Rozpoznaj, że jesteś duszą podróżującą przez czas i przestrzeń

Rozpoznaj cel podróży - powrót do Miłości. W głębi wszyscy jesteśmy wrażliwi, delikatni i pragniemy Miłości

Rozpoznaj obecność Miłości w Świecie

Raduj się kontaktem z Miłością przy każdej nadarzającej się okazji

Odpowiedz Miłosci Miłością

Oczyszczaj się z tego, co oddziela Cię od Miłości

Stawaj się przejawem Miłości w Świecie.  Pomagaj innym wejść na drogę, po której kroczysz