Życie mistyczne

Joel Goldsmith, Sztuka Medytacji

Po to by rozpocząć życie mistyczne, musimy opanować umiejętność pozostawania w ciszy bez myśli. Jest to najtrudniejsza częsć praktyki duchowej. Nie oznacza to

wżadnym razie zatrzymania czy stłumicnia myśli i nie taki jest nasz cel. Jest to stan tak głębokiej komunii z Bogiem, że myśl zatrzymuje się naturalnie. W momencie takiej ciszy zaczynamy rozumieć, że boski umyst czy świadomość

kosmiczna jest nieskończoną inteligencją spowitą w milosć i funkcjonuje jako nasza istota, gdy świadome myślenie zostało uciszone.

W życiu codziennym możemy mieć jakis plan działania, podczas gdy plan umystu kosmicznego będzie inny.

Nie poznamy jednak tego planu dopóty, dopóki zajęci bedziemy myśleniem, planowaniem i reagowaniem na

wydarzenia i bodźce pochodzące ze świata. Po to, by otrzymać boską łaskę kosmicznego umysłu, potrzebne sa

okresy, gdy umysł ludzki znajduje się w stanie wyciszenia.

Ten, kto jest mistrzem swego przeznaczenia, osiągnąl stan świadomości, gdzie nie istnieje nic w tym świecie, co miałoby dla niego znaczenie. Znaczenie ma jedynie to, czego

doznaje wznosząc się ponad morze myśli. W tym wzniosłym miejscu boska myśl, boska aktywność w swiadomości ujawnia samą siebie. Nie znaczy to, że umysł nasz musi czy powinien stać się totalnie wypróżniony, ale że w ciągu dnia i nocy musimy mieć kilka okresów, kiedy nie

pragniemy niczego prócz radości ze wspólnego przebywania z Bogiem. To w stanie calkowitej cichości i wolności od myślenia Ojciec przejmuje prowadzenie wnaszym doświadczeniu.

Zanim rozpoczniemy życie mistyczne, powinniśmy przekształcić nawyk ciaglego myślenia i mówienia w nawyk ciągtego stuchania. 

Wyzwolenie

Każda "pokusa" jest przejawem niezałatwionego problemu.

Uleganie "pokusom" staje się wygodnym nawykiem. Taki nawyk pozwala uciekać od trudu zmierzenia się z lekcją wymagającą przerobienia.

Na każdą "pokusę" odpowiadaj błogosławieństwem.

Należy tu wyjaśnić, że pokusą jest zarówno to czego pożądasz jak i to, co potępiasz.

Perspektywa

Otrzymaliśmy świat z prawem do działania niezgodnie z Miłością, aby móc nauczyć się konsekwencji takiego działania.

Otrzymaliśmy świat z prawem karmy, aby zawsze doświadczać skutków dokonywanych wyborów.

Buntujemy się przeciwko harmonii z Miłością, ponieważ patrząc z bliska na skutki wolności innych, oburza nas fakt przyzwolenia na taką wolność.

Buntujemy się przeciwko Miłości, gdy doświadczamy trudnych konsekwencji korzystania z wolności.

W obu przypadkach oskarżamy Miłość o brak miłości. Jest to jednak jedynie efekt ograniczonej perspektywy.

Ku Drodze Serca

Co wybierasz?

Prawdę czy kłamstwo

Miłość czy lęk

Harmonię czy zgiełk

Światło czy ciemność

Obfitość czy niedobór

Bycie twórcą i odpowiedzialność za własne wybory, czy bycie ofiarą i przywilej oskarżania innych

Intencja

Za Wikipedia:

Intencja (łac. intentio – rozciągnięcie, natężenie, napięcie, usiłowanie, uwaga) – świadomy proces umysłowy polegający na aktywnym stosunku umysłu wobec jakiegoś problemu (sytuacji), w wyniku czego pragnienia przekształcają się w potencjalny plan działania. Świadome zamierzenie, zamiar, zamysł, cel, motyw działania; myśl przewodnia, chęć, pragnienie.

Pragnienie jest operatorem przekształcającym funkcję falową, włącznie z doprowadzeniem do jej kolapsu, czyli przejawienia w UR. Intencja wybiera operator, który ma być aplikowany do funkcji i aktywuje proces przekształcenia za pomocą skierowania energii do operatora. Taki przepływ energii nazywamy świadomością, jednak analogiczna aplikacja operatorów (działanie intencji) realizowana jest również w procesach nieuświadomionych.

Czas

Liczenie:

1,2,3,4,....

To odpowiednik ruchu w przestrzeni liczb całkowitych.

To samo liczenie w przestrzeni liczb rzeczywistych jest bezczasowym przeskakiwaniem pomiędzy odległymi punktami. Jeśli zamiast punktów będziemy odliczać odcinki, ponownie uzyskamy ruch.

Jeśli do przestrzeni liczb dodamy wymiar czasu, to liczenie uzyskuje tempo, a ruch prędkość.

Nasza trójwymiarowa przestrzeń posiada wymiar czasu z wektorem, który wymusza tempo liczenia. Fakt, że ruch z prędkością światła zatrzymuje czas wskazuje, że wektor czasu ma wartość c.

Oznacza to, że wymuszony upływ czasu jest przejawem wymuszonego ?rozszerzania się?/tego co dzieje się w przestrzeni czasu w tempie c.

Zjawisko zachodzące w przestrzeni czasu ma zapewne coś wspólnego z tym co odlicza (?świadomością?). Może to strumień (?neutrina?), którego przepływ umożliwia liczenie?

Psychologia i duchowość

1  Lęk karmi się lękiem. 

2. Miłość jest dla Lęku całkowicie niestrawna.

3. Miłość mnoży się przez dzielenie.

Psychologia zajmuje się wpływem Lęku na życie człowieka. Duchowość zajmuje się Miłością.

Psychologia istnieje od niedawna, więc duchowość musiała zajmować się Lękiem. Prowadziło to do niezborności przekazu. Psychologia pozwala skoncentrować duchowość na Miłości.

Psychologia gromadzi wiedzę na temat mechanizmów działania lęku. Powoli zaczyna zajmować się wpływem Miłości. Psychologia, która zajmuje się Miłością, przestaje być odróżnialna od duchowości.